Toen de schemering volledig verdween achter de gotische torenspitsen van de kathedraal van Rouen in Normandië, verlichtte een lichtshow getiteld 'Wildflowers in Full Bloom' de gevel van dit hoogste gotische gebouw van Frankrijk. De show was te zien tot en met 26 september. Dit seizoen verwelkomde de gevel van de kathedraal twee 'vertellers': 'Wildflowers in Full Bloom' van Mika Ninagawa en 'First Impression', een eerbetoon aan het impressionisme. De twee projecties wisselden elkaar af en waren gratis toegankelijk voor het publiek.
Deze keuze op zich vormt een interessant contrast: het impressionisme werd sterk beïnvloed door Japanse ukiyo-e prenten, terwijl Mika Ninagawa de Franse oudheid herinterpreteerde vanuit het perspectief van de hedendaagse Japanse esthetiek. De beeldtaal van Oost en West bereikte een soort thuiskomst op deze stenen gevel, die oorspronkelijk in de 12e eeuw werd gebouwd.
Bloemen, neonlichten en gotische stenen
Mika Ninagawa staat bekend om haar zeer verzadigde bloemenbeeldtaal. In *Wildflowers in Full Bloom* wordt haar kenmerkende stijl toegepast op de gevel, bogen en roosvensters van een kathedraal. Spectaculaire, gigantische bloemen bedekken de gehele westgevel van het gebouw en creëren een opvallend contrast tussen de intense kleuren en de verfijnde details van de gotische steenhouwwerken.
Het is opmerkelijk dat deze dialoog gebaseerd is op een technologische basis. De architecturale projectiemappingtechnologie die in de lichtshow wordt gebruikt, benut de verticale ribben, horizontale steunberen en terugspringende portieken die kenmerkend zijn voor de gotische architectuur als een natuurlijk canvas. Het licht bedekt niet langer slechts een vlak oppervlak, maar stroomt, draait en vult de opengewerkte ruimtes langs de textuur van de steen. De decoratieve elementen van Ninagawa's werk, afgeleid van de 17e-eeuwse Rinpa-esthetiek, gecombineerd met de energie van de neonlichten van Tokio, worden vertaald in golven en blokken van licht, die zich hechten aan dezelfde muren die Monet meer dan dertig keer heeft afgebeeld.
Vanuit een lichtperspectief gezien neigt de licht- en kleurstrategie van *Wildflowers in Full Bloom* naar volledige dekking en overlay – waarbij extreem hoge kleurverzadiging en grootschalige toepassing worden gebruikt om de oorspronkelijke grijstinten van het gebouw te bedekken, wat een bijna surrealistisch visueel effect creëert. Dit vormt een schril technisch contrast met de daaropvolgende uitvoering van *First Impression*.
De penseelstreken van licht en schaduw: de lichtgrammatica van *eerste indruk*
Als vast onderdeel van het Lichtfestival van Rouen zet *First Impression* de traditie voort om een eerbetoon te brengen aan het impressionisme. Het werk transformeert de gevel van de kathedraal tot een dynamisch canvas: elementen zoals waterlelies, de Givernybrug en de Normandische kliffen met beukende golven verschijnen afwisselend.
Vanuit het perspectief van lichtontwerp verschilt de licht- en kleurstrategie van dit programma aanzienlijk van die van Wildflowers in Bloom. Het maakt gebruik van een lagere verzadiging en complexere overgangen tussen licht en schaduw om de veranderingen in licht en schaduw op verschillende momenten in impressionistische schilderijen te simuleren. De gevel van de kathedraal lijkt soms in de schaduw gehuld en soms in het licht te baden, met reflecties op het water en veelkleurige spiegels die de zware stenen muren een gevoel van transparantie en beweging geven. Een segment, een hommage aan Renoir, laat het beeld zelfs overgaan van impressionisme naar pointillisme en vervolgens naar digitale kunst. Licht is een middel om penseelstreken te simuleren, niet het onderwerp dat alles omvat.
Samenvatting
Omdat de voorstelling gratis was, verzamelden zich vanaf de avond grote menigten op het kathedraalplein. De voorstelling zelf oversteeg het artistieke evenement en werd een publiek ritueel van de zomer in de stad: inwoners en toeristen zaten op de kasseien, samen wachtend in de avondbries tot het licht de duizenden jaren oude stenen zou verlichten. Voor de lichtindustrie is deze mate van publieke participatie wellicht veelzeggender dan het geprojecteerde oppervlak of de specificaties van de apparatuur: licht, als hoogste maatstaf voor de beoordeling van openbare kunst, wordt soms gemeten aan de dichtheid van de mensen die spontaan samenkomen.
